Gsm – blog o telefonach komórkowych

Historia telefonu

• Pierwszy prototyp telefonu komórkowego powstał w 1956 roku przez szwedzką firmę Ericsson. Telefon ważył 40 kilogramów, a kształtem przypominał walizkę. Urządzenie to kosztowało tyle co samochód. 3 kwietnia 1973 roku w Nowym Jorku firma Motorola wypuściła swój pierwszy telefon komórkowy DYNamic Adaptive Total Area Coverage. Telefon ważył 0,8 kilogramów i miał wymiary cegły.
• 16 września 1975 Ericsson otrzymał patent o numerze 3 906 166 na rozwiązanie nazwane Radio telephone system.
• 21 sierpnia 1983 Federalna Komisja Łączności dopuściła na rynek DynaTAC 8000X
• 3 grudnia 1992 roku wysłano po raz pierwszy wiadomość SMS.
• W lipcu 1999 roku do telefonów Nokia dodano pierwsze melodyjki oraz dzwonki.

Definicja telefonu

Rodzaj aparatu telefonicznego, przenośnego, komunikującego się z siecią przy użyciu fal radiowych (zasadniczo w zakresie mikrofalowym). W technologii sieci komórkowych słowo komórka oznacza obszar zasięgu pojedynczej stacji przekaźnikowej – obsługa telefonu jest automatycznie przekazywana z jednej “komórki” do następnej w trakcie przemieszczania się osoby używającej telefonu komórkowego. Jest rozwinięciem lekkiego, ręcznego radiotelefonu.

Obecnie absolutna większość telefonów komórkowych działa w systemach cyfrowych (np. GSM, DCS, PCS, UMTS). W starszych rozwiązaniach mieliśmy do czynienia z sieciami analogowymi (NMT, AMPS).

Podział telefonów

Ze względu na obudowę rozróżniamy telefony komórkowe jako:

• brick lub candybar (ang. cegła lub batonik) – standardowy telefon bez części ruchomych (np. Sony Ericsson K750i)
• clamshell – tzw. telefon z klapką (np. Sony Ericsson W300i)
• slider – telefon z częścią osuwaną (np. wyświetlacz może osuwać się na klawiaturę; przykład: Nokia 5200)

Do telefonów stosuje się różnego rodzaju karty pamięci typu Flash EEPROM, m.in. Memory Stick, MultiMedia Card, Secure Digital.

Telefon o rozbudowanych funkcjach organizera i przeglądarki, zawierający arkusz kalkulacyjny, itp. nazywany bywa “smartphone”.